W jego życiorysie „Teksańska masakra piłą mechaniczną 3” sąsiaduje z oprawą muzyczną do „Edwarda Nożycorękiego”. Danny Elfman napisał muzykę do ponad 100 filmów i seriali, był założycielem i długoletnim wokalistą Oingo Boingo; scenarzysta, a do tego aktor i producent.

Danny Elfman przyszedł na świat 29 maja 1953 roku w teksańskim Amarillo, ale w wieku 18 lat przeprowadzał się do Paryża. Wraz z nim we francuskiej stolicy osiadł jego brat - Richard, który zainteresował się teatrem. Dziewięć lat później, po powrocie do Stanów, Danny napisał muzykę do reżyserskiego debiutu swojego brata. „The Forbidden Zone” był też debiutem dla Danny'ego Eflmana - kompozytora.

W 1980 roku istniał już nowofalowy Mystic Knights of the Oingo Boingo z Dannym Elfmanem - tekściarzem i wokalistą. Utworami zespołu zainteresował się Tim Burton, który zaproponował Danny’emu współpracę przy „Pee-wee’s Big Adventure”. Wcześniej muzyka Oingo Boingo trafiła do komedii kryminalnej „Gliniarz z Beverly Hills” (utwór „So Lo”), ale to spotkanie z Timem Burtonem było kluczowe i rozpoczęło wielką przygodę Danny’ego Elfmana z filmem.

W roku 1988 powstał „Sok z żuka”, rok później „Batman”, a w roku następnym „Edward Nożycoręki”. Efektem współpracy Elfmana z Burtonem jest jeszcze m.in. muzyka do „Jeźdźca bez głowy”, „Planety małp” czy wreszcie powstałego w 2005 filmu „Charlie i fabryka czekolady”. Tylko raz w 1994 roku Tim Burton skorzystał z partytury Howarda Shore’a.

W 1989 Danny Elfman napisał charakterystyczny motyw do kultowych „Simpsonów”, za który został wyróżniony nagrodą Emmy. W tym samym roku współtworzył muzykę do drugiej części „Pogromców duchów” („Ghostbusters II”). Na przełomie lat 80. i 90. komponował do serii telewizyjnych („Alfred Hitchcock Presents”, „Opowieści z krypty”) oraz seriali i filmów dla młodzieży („Buffy - postrach wampirów”, „Dziewczyna z komputera”), ale wkrótce przyszedł czas na filmowe hity: w 1996 „Mission: Impossible”, a rok później „Facetów w czerni”. W tym czasie Elfman skomponował jeszcze motywy do filmu „Marsjanie atakują!”, które zdobyły uznanie Akademii Science Fiction w 1997 (podobnie z resztą jak te z „Men in Black” rok później). Od 1997 dzięki kontraktowi z wytwórnią Disneya Danny Elfman to już nie tylko kompozytor, ale także producent i scenarzysta.

Rok 2002 to kolejny udany rok w karierze amerykańskiego muzyka: „Faceci w czerni II”, pierwsza część przygód człowieka - pająka i obsypany nagrodami musical „Chicago” uzupełniają dorobek kompozytora, który wciąż należy do czołowych twórców.

Grupa muzyczna Danny’ego Elfmana rozpadła się ostatecznie w 1995 roku jako zespół rockowy. Mimo, że Oingo Boingo nie wylansowało wielu hitów znalazło grono wiernych fanów z Timem Burtonem na czele.

Matka Danny’ego, Blossom Elfman, jest autorką książek dla dzieci. Danny Elfman rozwiódł się ze swoją pierwszą żoną z którą ma dwoje dzieci: córka Mali Elfman próbuje swoich sił jako aktorka. W 2003 roku artysta ożenił się po raz drugi. Jego wybranką została aktorka Bridget Fonda.