Amerykański kompozytor muzyki filmowej. Laureat Oscara oraz dwóch Złotych Globów. Autor ścieżek dźwiękowych do między innymi taki obrazów, jak „Siedmiu wspaniałych”, „Zabić Drozda”, „Wielka Ucieczka”, czy „Pogromny Duchów”.

Elmer Bernstein urodził się 4 kwietnia 1922 roku w nowojorskiej rodzinie emigrantów – ojca – w połowie Austriaka, w połowie Węgra oraz matki – Ukrainki. Mimo, iż w żaden sposób nie był spokrewniony z innym kompozytorem o tym samym nazwisku – Leonardem – wielu próbowało doszukiwać się podobieństw między oboma artystami, dla rozróżnienia nadając im żartobliwe przezwiska – Leonardowi – „Wschód”, a Elmerowi – „Zachód”.

Już od wczesnego dzieciństwa występował jako profesjonalny aktor i tancerz, w późniejszym wieku udzielając się na Broadwayu. Przez całe życie demonstrował niesamowity entuzjazm wobec szeroko pojętej sztuki.

Na krótko, w 1959 roku, podjął decyzję, by zostać pisarzem i nawet zaczął brać lekcje pisania u scenarzysty Clifforda Odetsa. Wciąż oscylował jednak wokół muzyki, wybranej już w wieku 12 lat, a potem kontynuowanej podczas stypendium pianistycznego. Jego improwizacje fortepianowe pierwszy usłyszał Aaron Copland, który zachęcił go do dalszej pracy i wskazał na jego nauczyciela Israela Citkowitza. W brzmieniu Bernsteina można odnaleźć wiele odniesień do muzyki Coplanda, szczególnie w jego kompozycjach westernowych.

Kompozytor ma na swoim koncie ponad 200 ścieżek dźwiękowych do filmów oraz widowisk telewizyjnych. Jego najsłynniejszy motyw – z głośnego westernu „Siedmiu Wspaniałych” kojarzony był również szeroko z reklamy jednej z najsłynniejszych marek papierosowych na świecie. Był również autorem partytur do wielu obrazów Raya i Charlesa Jamesów oraz twórcą dwóch musicali wystawionych na Broadwayu – „How Now, Dow Jones” (1968) oraz „Merlin”(1983).

Jak wszyscy w Hollywood – w czasach ery MaCarthy’ego w latach 50. znalazł się na tak zwanej szarej liście (nie notowany, ale obserwowany) z powodu jego lewicowych poglądów.

Z przyjacielem z dzieciństwa, reżyserem Johnem Landisem spotkali się po latach przy pracy nad komedią „Animal House”(1978). Współpraca była na tyle owocna, że kompozytor napisał muzykę do kolejnych 15 filmów Landisa.

W ciągu swojej długiej kariery – trzy razy pracował z Martinem Scorsese. Po raz pierwszy panowie spotkali się przy remake’u „Przylądka strachu” z Robertem de Niro. Do kolejnego spotkania doszło dopiero w latach 90.

Bernstein otrzymał dwukrotnie Złoty Glob – za film „Zabić drozda” oraz „Hawaje”. W 1963 roku był nominowany do Emmy za „The Making of The President” z 1960 roku. Był laureatem Western Heritage Awards za western „Siedmiu Wspaniałych” (1960) oraz „The Hallelujah Trail” (1965). Pięciokrotnie nominowano go do Grammy, a do Oscara – piętnastokrotnie – niestety zdobył go tylko raz, w 1967 roku, za musical – komedię - „Na wskroś nowoczesna Millie”.

Wielokrotnie był nagradzany za całokształt swoich dokonań artystycznych. W 1996 roku otrzymał swoją gwiazdę na Hollywood Boulevard. Trzy lata później College w Nowym Jorku przyznał mu honorowy doktorat.

Zmarł 8 sierpnia 2004 roku na raka w swoim domu w Kalifornii.

Oficjalna strona:

http://www.elmerbernstein.com/