Biografia
Kolejny album "Do You Want More?!!!??!" nagrali w styczniu 1995 roku, z pominięciem ścieżek hip hopowych. Wyprodukowali go bez ani jednego sampla! Zamiast tego na krążku słychać o wiele więcej alternatywnych przejść w utworach. Znalazł się w zestawieniu Top 100, niestety przez fanów został prawie zupełnie zignorowany.
Zespół niezrażony komercyjnym niepowodzeniem udał się na Montreux Jazz Festival do Szwajcarii, a dwaj współpracujący przy nagrywaniu ostatniego albumu - Rahzel the Godfather of Noyze oraz Scott Storch zostali przyjęci do grupy na prawach stałych członków.
Na początku 1996 roku nagrali "Clones", singiel promujący i zapowiadający drugi album. We wrześniu wydali krążek "lladelph Halflife", który zadebiutował na 21 miejscu zestawienia najlepiej sprzedających się albumów. W warstwie brzmieniowej dokonano wielu poprawek, podstawowym brzmieniem znów był rap oraz zasamplowane nagrania z jam sessions.
Ich trzeci album "Thing Fall Apart"(1999) jest bez wątpienia ich największym komercyjnym sukcesem! Krytycy ogłosili walny powrót The Roots na scenę muzyczną, na której przecież formacja była nieprzerwanie od kilku lat!
Długo oczekiwany kolejny longplay "Phrenology" grupa nagrała dopiero w listopadzie 2002 roku. Był to równocześnie koniec współpracy z wytwórnią MCA, która nie mogąc doczekać się wydania krążka zerwała współpracę. Zespół wziął sprawy w swoje ręce powołując w 2004 roku firmę Okayplayer odpowiedzialną za produkcję i promocję. W tym samym roku The Roots dali całą serię jam sessions, które posłużyć miały jako materiał na kolejny krążek.
W ten sposób powstał w lipcu 2004 roku "The Tipping Point". W tym samym roku zespół zagrał wielki koncert zagrany na Manhattanie ze specjalnym udziałem Mobb Deepa, Younga Gunza i Jean Grae - wydano na początku 2005 roku na CD i DVD.
Rok później nagrali "Game Theory. To już siódma płyta pochodzących z Filadelfii raperów, a zarazem pierwsze wydawnictwo nagrane dla wytwórni Def Jam. Zespół zrealizował ten krążek w składzie Ahmir "?uestlove" Thompson (perkusja), Black Thought (MC), Leonard "Hub" Hubbard (bass), Kamal Gray (instrumenty klawiszowe), Kirk "Captain Kirk" Douglas (gitara) i Frank Knuckles (instrumenty perkusyjne). Wśród współpracowników pojawili się między innymi Malik B. (były MC The Roots), Peedi Peedi, Dice Raw, Bunny Sigler, czy John-John. Finałowy utwór "Can't Stop This" poświęcony został pamięci J Dilla, zmarłemu w lutym 2006 roku producentowi i MC z Detroit. Z kolei w "Atoment" The Roots wykorzystali sample z "You And Whose Army?" grupy Radiohead. Pierwszym singlem był "Don't Feel Right". Na "Game Theory" raperzy zajęli się poważną tematyką, od wojny w Iraku, po przemoc w muzyce.
Kolejny album ukazał się w roku 2008. Było to krążek "Rising Down". Jednak fani The Roots prawdziwie obłowili się dwa lata później. Wtedy to do sklepów trafiły aż dwie płyty zespołu. Pierwsza to "How I Got Over". Magazyn "Rolling Stone" na miesiąc przed wydaniem albumu przyznał mu maksymalną liczbę gwiazdek, w recenzji chwaląc raperów za społeczną wrażliwość i empatię. Jest to dziewiąty album w dorobku grupy, na płycie znalazły się przeróbki: "Dear God" Monsters Of Folk, z gościnnym udziałem Yima Yamesa, "Book Of Right On" Joanny Newsom (jako "Right On") i "Again" Johna Legenda (w wersji Roots noszące tytuł "Doin' It Again"). Tytuł płyty został zaczerpnięty ze standardu gospel "Clary Ward" (spopularyzowanego przez Mahalię Jackson). Członkowie The Roots opisywali utwory zamieszczone na płycie jako "próbę odnalezienia nadziei w przygnębiających czasach braku nadziei". Głównym singlem był "Dear God 2.0", przeróbka utworu z repertuaru grupy Monsters Of Folk ("Dear God").
Dwa miesiące później ukazało się wspólne dzieło The Roots i Johna Legenda "Wake Upu!". Muzycy połączyli swoje siły na płycie będącej zbiorem zaangażowanych coverów z lat 60. i 70., zachęcających do obudzenia się (stąd tytuł płyty) i działania. Pomysł kolaboracji narodził się podczas kampanii prezydenckiej w 2008 roku - czołowy przedstawiciel nurtu R&B i legendarny zespół hiphopowy najpierw zamierzali nagrać singel o nadchodzących zmianach, nadziei i potrzebie aktywności społecznej, ale wkrótce plan ten rozrósł si do całej płyty. Trafiło na nią 11 poruszających utworów, mieszających w sobie wpływy hip hopu z rockiem, reggae, a nawet gospel. Wśród najbardziej znanych wymienić należy "Wholly Holy" z repertuaru Marvina Gaye'a, "Little Ghetto Boy" Donny'ego Hathaway'a, a także utwory nieco zapomniane: "Hard Times" Baby Huey and the Babysitters czy "Hang on in There" Mike'a Jamesa Kirklanda. Jest tu też jedna nowa kompozycja Johna Legenda - "Shine".
Prawdziwym zaskoczeniem dla fanów był również krążek "Undun" z grudnia 2011 roku. "Undun" to pierwszy w dyskografii zespołu album koncepcyjny. Płytę zwiastowało nagranie "Make My" z gościnnym udziałem Big K.I.R.T. "Undun" to egzystencjalna opowieść o krótkim życiu Redforda Stephensa (1974-1999). Narratorem płyty jest zmarły już bohater dokonujący analizy najważniejszych w swoim minionym życiu momentów, które doprowadziły do jego tragicznego końca.